Trabzon’un Ortahisar ilçesine bağlı Çukurçayır Mısırlı Mahallesi’nde yaşayan Alan Ailesi, Duman isimli papağanlarını kaybetti.
Camları açık olan balkonda dışarıdan gelen bir sesin tesiriyle panikleyen papağan, uçarak kayıplara karıştı.
8 yılı aşkın müddettir aileleriyle birlikte yaşayan Duman’ın yalnızca bir evcil hayvan değil, konutun bir bireyi üzere olduğunu belirten Fatma Alan, sokaklara yapıştırdıkları afişlerle papağanını bulmaya çalışıyor.
“UMUDUMUZU KAYBETMEDİK”
Duman’ın daha evvel de balkondan kaçtığını fakat bir tanıdıkları tarafından bulunduğunu kaydeden Alan, “Çukurçayır Mısırlı Mahallesi’nde oturuyorum. Duman, benim papağanım. 6 Ağustos günü perdeler kapalıydı, bu yüzden dışarı çıkacağını düşünmedim. Fakat perdenin altından geçip balkona çıktı.
Balkonun camları açıktı ve çıkan bir sesin oluşturduğu dehşetle dışarı fırladı. O sırada ben içerideydim, kaçtığını hissettim. Çabucak dışarı koştum ve eşime haber verdim. Eşim de onu çok severdi. Bir müddet peşinden gittik lakin daha fazla takip edemedik, gözden kayboldu.
Duman, 8 yılı aşkın müddettir bizimleydi, adeta ailemizden biri üzereydi. Konuşuyordu, örneğin ‘Aşkım’, ‘Gelecek misin?’, ‘Gel’ üzere sözleri söylüyordu. Kızımın ismi Tabiat’ı da söyleyebiliyordu.
Ona bir Karadeniz türküsü öğretmiştik, ‘Haram olasın, haram’ diye söylerdi. Meskenin sevinciydi. Hâlâ onu bulma umudumuzu kaybetmedik” dedi.
“EV ORTAMINA ALIŞIK”
Papağanlarının mesken ortamına alışık olduğunu tabir eden Alan, “Duman’ın değerli bir özelliği, mesken ortamına alışık olmasıdır. Dışarıda yaşama konusunda pek deneyimi yok. Daha evvel de balkondan kaçmıştı ve bir meskene sığınmıştı.
Tanıdığımız biri tarafından bulunup bize geri getirilmişti. Artık de yeniden bu türlü bir buluşma yaşarız diye umut ediyorum. İnşallah bu sefer de yakında birinin konutuna sığınmıştır. Kaybolmasına çok üzüldüm. Meskendeki bir çocuk üzere, bir birey üzere hiçbir farkı yoktu. Birkaç gün kendime gelemedim.
Yine çok üzgünüm. İki gün boyunca ağlayarak dolaştım ve her yerde onu aradım. Elimde telefonla sesini dinleterek sokak sokak gezdim. Sonra afiş hazırlama fikri aklımıza geldi; sağ olsun arkadaşlarımız dağıttılar. Artık umutla haber bekliyoruz. Onu çok özlüyorum, hasretim hiç bitmiyor.
Sürekli fotoğraflarına ve görüntülerine bakıyorum. Her baktığımda çok duygulanıyorum. Her yerde varlığını hissediyorum. Makarna ve pilavı çok severdi. Artık bu yemekleri yaptığımda tencereye bakamıyorum, zira daima onun orada durduğu anlar geliyor aklıma” diye konuştu.
News
