Bursa’nın İznik ilçesinde çocuk yaşta başladığı yorgancılığı 59 yıldır sürdüren 72 yaşındaki Ali Topkara, mesleğini devam ettirecek çırak bulamamanın hüznünü yaşıyor.
İznik’te yaşayan 4 çocuk babası Topkara, 13 yaşında anne ve babasının yönlendirmesiyle bir yorgan ustasının yanında çırak olarak işe başladı.
Çıraklık ve kalfalık sürecinden sonra 1980’de kendi iş yerini açan Topkara, ömrünü verdiği bu mesleği yaşatmaya çalışıyor.
Topkara, unutulmaya yüz tutmuş el sanatını gelecek jenerasyonlara aktaracak çırak bulamıyor.
Ali Topkara, 13 yaşından bu yana bu meslek sayesinde ekmek parası kazandığını belirterek, yıllardır yün yorgan, yastık ve yatak diktiğini söyledi.
YORGANCILIK VERGİDEN MUAF
Yorgancılığın çok sabır istediğini belirten Topkara, “Devlet, 20 meslek kısmını vergiden muaf tuttu. Şu anda el sanatı olduğu için vergi vermiyoruz. Artık nereye kadar sarfiyat bilemeyiz. 59 yıldır bu işle uğraşıyorum. Bu işi sabredemeyen yapamaz. Artık arttan gelen yok, bir çocuk al buraya, durduramazsın imkanı yok.” tabirini kullandı.
“TALEP YOK”
Topkara, iş yerini açtığı yıllarda yün yorganların çok talep gördüğünü ve yanında 2-3 kişi çalıştırdığını hatırlattı.
Artık talebin “yok” denecek kadar az olduğunu ve ortadan geçen müddette yorgancı sayısının epey azaldığını anlatan Topkara, işi öğrettiği çırak ya da kalfaların da öteki mesleklere yöneldiğini lisana getirdi.

“MESLEĞİN YAVAŞ YAVAŞ ÖLÜYOR OLMASINA ÜZÜLÜYORUM”
Topkara, birçok mesleğin çırak bulunamadığı için tükenme tehlikesinde olduğunu vurgulayarak, “Bu mesleğin yavaş yavaş ölüyor olmasına üzülüyorum. Arttan gelen yok. Bu beşerler neyle yatacak, neyle kalkacak? Bu da bir sorun. Kültür yok oluyor işte. Bütün meslek kısımları bitiyor. Tamirci, yorgancı, terzi bitiyor.” diye konuştu.
“YORGANLARIN DEĞERİ YURTDIŞINDA BİLİNİYOR”
Unutulmaya yüz tutmuş her meslek kolunda devletin çırak yetişmesi konusunda yardımcı olması gerektiğini belirten Topkara, kelamlarını şöyle tamamladı:
Devlet el atarsa, bir yer açar, çırak yetişir, bu iş yürür. Yani devlet buna sahip çıkmazsa bu da yarın ölecek. Biz esasen son jenerasyonuz. Ondan sonra yok. Benim ustam öldü, biz de öleceğiz. Geriden gelen yok. Yurt dışında yorganlarımızın değeri biliniyor fakat biz bilmiyoruz. Biz bunu geliştirmiyoruz, yapmıyoruz.
News
