Kapıkule’de gurbetçi yoğunluğu: Türkiye gibisi yok

Yaz tatili için memleketlerine gelen gurbetçiler, dönüş seyahatinde...

Kapıkule Hudut Kapısı başta olmak üzere Trakya'daki kapılarda yoğunluk oluşturan gurbetçiler, kilometrelerce araç kuyruğu oluşturdu. 

Sınır kapılarında hislerini aktaran gurbetçilerden Almanya'nın Köln kentinde yaşayan Songül Demiroğlu, Türkiye gibisinin olmadığını belirterek, "Biz gurbetçilere karşı biraz daha anlayış gösterilmesini istiyoruz. Bu kadar yolu kat edip gelmek kolay değil." ifadesinde bulundu. 

"ENÇOK HASRET VAR BAYRAĞIMIZI GÖRÜNCE HEYECANLANIYORUZ"

Almanya'nın Köln kentinde yaşayan Songül Demiroğlu ise memleketten ayrılmanın burukluğunu yaşadıklarını belirterek, şu sözleri kullandı:

Memlekette gezdik, akrabalarımızı, annemi ve herkesi ziyaret ettik. Çocuklarımla birlikte denize de gittik, hoş vakit geçirdik. Almanya'da burayı çok özlüyoruz, bu yüzden şu an buruk bir halde geri dönüyoruz. Zira memleketin tanımı olmuyor, öbür bir şey. Bütün zorluklara karşın severek geliyoruz lakin ayrılırken de sıkıntı oluyor. En çok hasret var bayrağımızı görünce heyecanlanıyoruz.

"O KADAR YOLU KAT EDİP GELMEK KOLAY DEĞİL"

Orada büyüdüm lakin buranın hasreti hiç bitmiyor. Vatanımızı çok seviyoruz. Biz gurbetçilere karşı biraz daha anlayış gösterilmesini istiyoruz. Bu kadar yolu kat edip gelmek kolay değil. Lakin Türkiye gibisi yok, Türkiye tek vatan. O yüzden Türkiye'yi çok fakat çok seviyoruz.

"İNŞALLAH SENEYE TEKRAR GELİR, UĞRARIZ"

Berlin'den Türkiye'ye tatil için gelen Murat Acar, dönüş seyahatine geçtiklerini söz ederek, şöyle dedi:

Berlin'den geliyoruz. Damatla birlikte geldik, tatilimizi yaptık. Artık de geri dönüyoruz. Olağan ki ayrıldığımız için üzgünüz lakin inşallah seneye tekrar gelir, uğrarız. Allah nasip ederse yeniden geleceğiz.

"HER ŞEY VAR FAKAT ÇALIŞIRSANIZ VAR DOĞAL, KİMSE KİMSEYE ÜCRETSİZ BİR ŞEY VERMİYOR"

Viyana'dan gelen Ayşe Mertaslan ise uzun bekleyişe dikkat çekerek, şu sözleri sarf etti:

Sabah 09.00'dan beri buradayız, daha ne kadar bekleyeceğimizi bilmiyoruz. Konutumuza ne vakit gideceğimiz de aşikâr değil. Biz Viyana'da yaşıyoruz fakat aslında fark etmiyor, insanın içinde daima bir burukluk oluyor. Her şey var fakat çalışırsanız var natürel, kimse kimseye parasız bir şey vermiyor. Sabah 06.00'da kalkıp işimize gidiyoruz lakin yeniden de içimizde bir burukluk var.