NASA: Uzayın derinliklerine açılan Amerikan seyahati
Soğuk Savaş’ın kızıştığı 1950’li yıllarda, Sovyetler Birliği ile ABD ortasında uzaya yönelik yarış da sürat kazandı. Bu rekabetin bir sonucu olarak, ABD 1958 yılında sivil ve bilimsel uzay araştırmalarını tek çatı altında toplamak maksadıyla NASA’yı kurdu.
Kuruluşundan bu yana Ay’a insan göndermekten Mars’ı keşfetmeye, Güneş müşahedesinden derin uzay teleskoplarına kadar geniş bir yelpazede çalışmalar yürüten NASA, uzay araştırmalarının öncüsü haline geldi.
"İNSAN İÇİN KÜÇÜK, İNSANLIK İÇİN BÜYÜK BİR ADIM"
NASA’nın en sembolik projelerinden biri olan Apollo Programı, 1961 yılında dönemin ABD Başkanı John F. Kennedy’nin “1970 yılına kadar Ay’a insan gönderme ve sağ salim geri getirme” amacıyla başlatıldı. Toplam 17 misyondan oluşan bu programın altısı Ay’a muvaffakiyetle iniş yaptı.
20 Temmuz 1969’da gerçekleşen Apollo 11 misyonunda, Neil Armstrong ve Edwin "Buzz" Aldrin Ay yüzeyine ayak bastı; komuta modülünde kalan Michael Collins ise yörüngede misyonunu sürdürdü. Armstrong’un "Bu, insan için küçük lakin insanlık için büyük bir adım" sözleri hafızalara kazındı.
1972’de Apollo 17 ile sona eren programda, toplamda 12 astronot Ay yüzeyine iniş yaptı.
ARTEMİS İLE AY'A GERİ DÖNÜŞ
Ay’a son beşerli seyahatten yaklaşık 50 yıl sonra, NASA Artemis Programı ile Ay’a geri dönmeye hazırlanıyor. 2022’de fırlatılan Artemis I, mürettebatsız bir misyonla Ay yörüngesinde cins attıktan sonra muvaffakiyetle Dünya’ya döndü.
Nisan 2026’da hayata geçirilmesi planlanan Artemis II ise dört astronotun Ay’a iniş yapmadan yörüngeye ulaşmasını ve vazife sonrası Dünya’ya dönmesini hedefliyor. Bu uçuşta, Orion uzay aracının hayat dayanak sistemleri ve hareket kabiliyeti test edilecek.
Programın üçüncü kademesi olan Artemis III, Ay’ın güney kutbuna insan göndermeyi amaçlıyor. Bu vazife yalnızca Ay keşfiyle sonlu kalmayacak; uzun vadede Mars’a beşerli seyahat için altyapı oluşturacak.
KIZIL GEZEGEN MARS: HAYAT İZLERİNİN PEŞİNDE
NASA, 1960’lı yıllardan itibaren Mariner Programı ile Güneş Sistemi’ndeki gezegenlere yönelik keşiflere başladı. 1971’de Mariner 9, Mars yörüngesine girerek birinci yakın plan yüzey manzaralarını iletti ve gezegenin yüzeyinde devasa volkanlar ile kanyonlar keşfedildi.
2012 yılında Mars’a gönderilen Curiosity aracı, yüzeyde geçmişte su bulunup bulunmadığını araştırıyor. 2021’de iniş yapan Perseverance ise Jezero Krateri’nde toprak ve kaya örnekleri topluyor. Bilim insanları, bu örneklerin Mars’ta geçmişte mikrobiyal ömür olup olmadığına dair ipuçları barındırabileceğini düşünüyor.
UZAYIN DERİNLİKLERİNE BAKAN TELESKOPLAR
NASA'nın gözlem araçları da uzay araştırmalarında kritik rol oynuyor. 2009’da fırlatılan Kepler Uzay Teleskobu, Güneş Sistemi dışındaki gezegenleri keşfederek binlerce ötegezegenin varlığını ortaya koydu.
1990’dan bu yana vazifede olan Hubble Uzay Teleskobu, kara deliklerden uzak galaksilere kadar sayısız gök cismine dair imgeler sağladı.
2021’de uzaya gönderilen James Webb Uzay Teleskobu ise cihanın birinci devirlerine, yıldız oluşum süreçlerine ve genç galaksilere dair bilgi toplamak hedefiyle kullanılıyor. Webb’in elde ettiği bilgiler, kozmik vaktin en eski izlerine ışık tutuyor.
NASA, sırf teknolojik birikimiyle değil; hayal gücünü gerçeğe dönüştüren projeleriyle de uzay çağını şekillendirmeye devam ediyor. Ay’a dönüş, Mars’ta hayat arayışı ve kainatın sırlarını çözme amacıyla seyahat sürüyor.