75 bin yıllık kemikler buzul çağı hayvanlarının ürkütücü mukadderatını ortaya çıkardı

Norveç'te bir mağaranın derinliklerinde, 75 bin yıldır bilinmeyen kalmış bir Buzul Çağı ekosisteminin kalıntıları ortaya çıkarıldı.

Kutup ayılarından balinalara ve 20'den fazla kuş cinsine kadar inanılmaz bir canlı çeşitliliğini barındıran bu kalıntılar, periyodun ekosistemi hakkında eşsiz bilgiler sunarken, bu canlıların ürpertici bahtını de gözler önüne seriyor.

Bilim insanları, buzul periyodunun daha sıcak bir orta periyodunda gelişen bu hayvan çeşitliliğini tanımlayan en eski ispatları bulduklarını belirtiyorlar.

Bu az ve dikkat cazibeli derecede kapsamlı arşiv, o periyotta Arktik'teki ömrün nasıl olduğuna dair şimdiye kadar sahip olunan en net delilleri sunuyor.

BUZUL ÇAĞININ KAYIP DÜNYASI

Arne Qvam Mağarası olarak isimlendirilen bu yerde bulunan kalıntılar, bir vakitler bölgede ne kadar güçlü bir hayat olduğunu gösteriyor.

Tundrada koşturan ve artık Avrupa'da jenerasyonu tükenmiş olan yakalı lemmingler ve tarla fareleri üzere küçük memelilerden, deniz ve tatlı su balıklarına, morslara ve hatta bir kutup ayısına kadar geniş bir yelpazede omurgalı hayvan fosili bulundu.

Oslo Üniversitesi'nden evrimsel biyolog Sanne Boessenkool, "10. bin yıldan daha eski korunmuş kalıntıların olmaması nedeniyle, bu devirde Arktika'daki ömrün nasıl olduğuna dair çok az delilimiz vardı." diyerek bulgunun değerini vurguluyor.

MAĞARANIN SIRRI NASIL ORTAYA ÇIKTI

Bu fevkalâde fosil yatağı, aslında 1990'lara kadar bir dağın içinde büsbütün saklıydı. Madencilik faaliyetleri için inşa edilen bir tünel, bu saklı odayı tesadüfen ortaya çıkardı.

Ancak hayvan kalıntılarının tortul kayanın alt katmanlarından çıktığı ve asıl büyük keşiflerin yapıldığı hafriyatlar 2021 ve 2022 yıllarında gerçekleştirildi.

ÜRPERTİCİ MUKADDERAT: EKOSİSTEM NASIL YOK OLDU

Bu hayvanlar, global bir soğuma periyodunun daha ılıman bir aralığında yaşıyorlardı. Tüm ekosistem, tatlı su sağlayan ve okyanusun önünü açan eriyen buzullara bağımlı bir istikrar üzerine heyetiydi.

Tatlı su balıkları göllerin ve ırmakların varlığına, Grönland balinaları ve morslar ise deniz buzuna işaret ediyordu.

Ancak iklim tekrar değişip görünüm tekrar donduğunda, bu güçlü biyolojik çeşitlilik büsbütün ortadan kalktı.

Hayvan çeşitliliğinin daha soğuk ve kuru ortama göç edemediği yahut ahenk sağlayamadığı anlaşılıyor.

Araştırmacılar, kemiklerden elde ettikleri mitokondriyal DNA'yı mevcut popülasyonlarınkiyle karşılaştırdıklarında, buzullar tekrar donduğunda bu eski soylardan hiçbirinin hayatta kalmadığını gördüler.

GEÇMİŞTEN GÜNÜMÜZE BİR UYARI

Baş muharrir ve Bournemouth Üniversitesi'nden Sam Walker, bu durumun günümüz için de kıymetli bir ihtar taşıdığını belirtiyor ve şunları söylüyor:

Araştırmacılara nazaran, şayet bu hayvanlar geçmişte daha soğuk devirlerle başa çıkmakta zorlandılarsa, bu çeşitlerin ısınan bir iklime ahenk sağlaması daha da güç olacak.

Bu araştırma, iklim değişikliğinin biyolojik çeşitlilik üzerindeki potansiyel yıkıcı tesirlerini anlamak için geçmişe bakmanın ne kadar kıymetli olduğunu bir defa daha kanıtlıyor.

Bu araştırma, mecmuasında yayınlandı